Vier je diepste natuur!

Walther Bourne

Je diepste natuur van mensuniciteit is jouw absolute bron voor verbinding met miljoenen jaren aan scheppingskracht van je voorouders. Het koesteren, erkennen en vieren van die diepste natuur, zie ik graag voor iedereen waar worden. Die verdieping van je mensuniciteit voor het gelukkig bestaan en leven in het hier-en-nu, komt iedere mens toe.

Ik heb in mijn leven van omgaan met mensen, dit steeds weer als oorzaak van diepgaande ontwikkeling en geluk kunnen ervaren. Mensen die hun diepste natuur van mensuniciteit erkennen, zijn blijvende partners in het scheppen van vertrouwen in de uniciteit, de authenticiteit en de fenomenaliteit van zichzelf en van anderen.

De scheppingsmogelijkheden die daardoor ontstonden, kwamen steeds weer door verbindingen vanuit het erkennen en stimuleren van elkaars diepe natuur van mensuniciteit. Dat krachtige aspect zorgde er steeds weer voor het laten ontstaan van kansen en verbindingen voor vooruitgang. Die nieuwe omstandigheid uit de koestering en erkenning van elkaars diepe natuur van mensuniciteit, verrast en inspireert iedereen die erbij betrokken is.

Ik zie dat effect op mensen als een feitelijke viering van de invloed van je diepste natuur van mensuniciteit. Geen geld of macht, maar scheppingsvermogen vanuit verbonden oerkrachten. Het geërfde geschenk van iedere voorouder die voor jou heeft geleefd, net zo als jij dat nu doet voor je nageslacht.

Stel, dat je in jouw leven die nieuwe dimensie voor gevierde en verbrede scheppingskracht zou ontwikkelen door, de erkenning en koestering van je uniciteit, authenticiteit en fenomenaliteit. Het oergeschenk tussen generaties zou dan door jou, zo veel meer aan scheppingswaarde hebben gewonnen. Wat een schitterend geschenk zou dat dan zijn!

Ik zie het laten ontstaan en normaliseren van die toestand, als een van mijn belangrijkste levensdoelen. Ik ben er klaar voor en altijd ertoe bereid om mijn bijdrage te leveren aan de schepping en ontwikkeling van de situatie waarin iedere mens zijn diepste natuur van mensuniciteit koestert, erkent en viert.

(Ik draag deze column op aan Derryck Henk Snoijl (17 augustus 1953 – 14 november 2017), omdat wij sinds 1966, onbewust onze diepste natuur steeds hebben gevierd. Quite a celebration!)

Advertenties